Sinds de introductie van de Ténéré 700 werden er al 86.000 stuks van verkocht. Daarmee is het niet enkel een topper in het Yamaha-gamma, maar ook één van de succesvolste Adventure motoren aller tijden. Reden genoeg voor Yamaha om de formule zo scherp mogelijk te houden. En in het geval van de Ténéré World Raid, betekent dat meer dan even de grote tanks oppoetsen.
Wie tegenwoordig de Yamaha showroom binnenstapt, ontdekt nog maar 3 verschillende Ténéré’s. Na enkele jaren van wildgroei onder invloed van het succes, beslisten de Japanners om alleen nog een standaardmodel, een Rally-versie en deze World Raid over te houden. Uiteraard stuk voor stuk te personaliseren met tal van opties, met de World Raid als uitblinker voor lange reizen.
Voortaan 3 Ténéré’s: Rally, World Raid, Standaard
Maar wat is er dan nieuw voor de generatie 2026? Wel, het zal je weinig verbazen dat de World Raid voortaan ook alle elektronische updates meekrijgt die we vorig jaar al zagen verschijnen op de standaard en de Rally. Een volledig IMU-pakket met o.a. slidecontrol en bochten-ABS dat je voor offroad doeleinden nog steeds helemaal kan uitschakelen. Daarvoor beschik je over de handige ABS-knop die we ook kennen van vorige modellen, net zoals een nieuw snelmenu dat handig toegankelijk is met een paar drukken op de knopjes.
Wie eerder met recente Yamaha’s reed, herkent de lay-out van de stuurknoppen meteen. Vooral de joystick links vergemakkelijkt het scrollen en dankzij de mode-knop verwissel je makkelijk van rijmodi. De knop voor de knipperlichten blijft het vreemdst en in het begin toeter je ongetwijfeld een paar keer wanneer je eigenlijk wil knipperen of de knipperlichten uitzetten, maar ook dat went snel. Het voornaamste is misschien wel de toevoeging van cruise control, je mag er bijna vanuit gaan dat dit in de toekomst ook naar de andere Ténéré’s komt. Een leuke extra voor op de snelweg of wanneer je de trajectcontroles beu bent.
Meer =/= beter?
Waarom begin ik nu als eerste over al die elektronica? Wel het is zeker niet de belangrijkste update aan deze motor, maar het geeft wel aan hoe de nieuwe generatie World Raid een stuk afstand neemt van de originele succesformule van de Ténéré. Die was immer vooral basic en betaalbaar, waarmee hij zich compleet afzette tegenover de trend van de GS/Multistrada/ Adventure 1290. Zwaarder, duurder en krachtiger is niét altijd beter. En dan blijft het dus de vraag of zo’n ‘langeafstands-Ténéré’ niet te ver weg afdwaalt van het originele concept.
Na een paar kilometer gemengd asfalt en offroad durf ik wel te stellen dat de World Raid anno 2026 nog steeds voldoet aan het Ténéré DNA en da’s vooral te danken aan de betere vering. OK, het Öhlins stuurdempertje werd ingeruild voor eentje zonder logo (vermoedelijk KYB), maar verder is de volledig instelbare KYB vering een droom. Zelfs met een hoop extra kilo’s aan boord voelt de T7WR ontzettend stabiel aan. Zeker op hoge snelheid zelfs een stuk stabieler dan z’n soortgenoten. En dan wordt het pas echt duidelijk hoe hard de Yamaha ontwikkelaars gewerkt hebben. Want op een motor als deze wil je subtiele updates brengen zonder het bekende cliënteel af te schrikken. In het geval van de World Raid betekende dat dus een veringupdate in samenspraak met tal van kleine veranderingen om het zwaartepunt zo laag mogelijk te houden.
Laag zwaartepunt =/= zwaar laagtepunt, integendeel!
Bij de vorige World Raid was het een bekende klacht dat de 23L-benzinetank het (eerder hoge) zwaartepunt van de T7 nog wat extra benadrukte. Dit keer herontwierp Yamaha de tank dus zo dat de gekende vormen behouden bleven, maar dat het geheel een stukje lager kwam te liggen. En dat zonder de ergonomie van de motor om zeep te helpen. Geen sinecure en wat mij betreft: Mission accomplished. Vooral omdat we hier nog steeds met de 21”-18” wielmaten zitten die normaal gesproken op het asfalt eerder laks sturen, terwijl de gemiddelde offroader een buffel van 220kg rijklaar altijd wel tot tegen de bodemplaat kan rijden.
Voor dat laatste moet je op de T7WR in standaardsetting echt al redelijk dom doen met jumps of andere harde impacts, en het eerste is simpelweg niet aan de orde. Op het asfalt stuurt de T7 erg scherp en steekt hij de oudere generatie 19” allroads naar de kroon, terwijl het offroadkarakter erg mooi uitgebalanceerd is, en uiteraard nog te finetunen dankzij de instelbare demping, compressie en veervoorspanning (vooraan en achteraan, weliswaar met het boordgereedschap).
‘Adventour’
Wat is er dan nog nieuw? De windbescherming werd herwerkt en zet je bovenlijf tot aan de helm uit de wind, de metalen tanks moet je nog steeds één per één bijvullen (hier was een knopje om beide tanks te openen wel makkelijk geweest) en de carterpan bestaat voortaan uit drie solide delen. Verder zien Ténéré-experts dat het ophangpunt van de uitlaat nog steeds dezelfde plooibare beugel is en dat er rond de tank ook plasticbeschermbeugels kwamen. Erg handig, ik testte ze voor u uit en kan beamen dat ze hun job doen. De optionele quick shifter is overigens ook leuk speelgoed terwijl de Yamaha ontwikkelaars ook erg trots aankondigden dat de versnellingsbak een stukje soepeler werd door herwerkte tandwielen. Toegegeven: dat mocht ook wel, want het blijft één van de (zeer uitzonderlijke) minpuntjes aan het cp2 platform. Als laatste noteren we nog dat de motor traditiegetrouw op Pirelli Scorpion STR’s stonden – een goed 50/50 alternatief en dat de achterkant van de motor voortaan ook uit 3 delen bestaat, dat scheelt toch ook weer bij valpartijen.
Tel het allemaal op en je komt uit bij de motor die Yamaha omschrijft als de ideale ‘Adventour’ motor. Bij een andere merk dat aan de wieg van de Dakar stond, wordt dat ‘Reise Enduro’. En daarmee mogen we ook wel zeggen dat de World Raid een mooie link vormt tussen de puristische koning van de middenklasse (de standaard T7) en de koning bij de zwaargewichten uit de Beierse stal. Lees: meer comfort, meer elektronica, meer actieradius en iets minder hardcore offroad.
Tijd voor de T9 World Raid?
Rest enkel nog de vraag: volstaat zo’n 689cc twinnetje dan wel? Volgers van MaxxMoto weten dat ik de CP2 motor van o.a. de MT-07 tot de dood zal verdedigen, maar 70pk voor 220 kilo, exclusief rijder, exclusief passagier, exclusief tent, slaapzak, kookvuur, krat bier, tandenborstel, paëllapan, sleutelsetje, beautycase, rubikskubus, etc., etc. Je begrijpt waar ik naartoe wil: een paardje of twintig extra zou geen overbodige luxe zijn. Was dit een gemiste kans om de CP2 op te boren naar een 900?
Da’s misschien wat kort door de bocht, maar het feit blijft wel dat het motorblokje uit 2015 in deze formule een kleine pk-kuur verdient. Of tenminste toch als Yamaha achter de schermen geen andere plannen heeft. In de technische presentatie leerden we dat de blauwen maar liefst tien nieuwe modellen gaan presenteren in de komende jaren en dan lijkt het idee van een Ténéré 900 ook niet zo vergezocht. Een Ténéré 450 trouwens ook niet…
De Afrekening
De Ténéré 700 World Raid is meer evolutie dan revolutie en dat mag je ook verwachten van zo’n kassucces voor Yamaha. De formule werd overall weer een beetje scherper en de enige kritiek die we dan kunnen bedenken is het gebrek aan een Super Ténéré T9. Daarmee weten de Yamaha ontwikkelaars meteen weer dat ze een goeie job gedaan hebben, al wisten ze dat bij de vorige generatie eigenlijk ook al. Het grootste pluspunt van de Ténéré World Raid, maar eigenlijk ook alle Ténéré’s spreekt immers voor zich: Het model slaagde erin om op tien jaar tijd een heuse community op te bouwen rond een basic middenklasser. Dat doen niet veel merken of modellen na.
