Wie de Europese motormarkt bekijkt, merkt dat de karaktermerken gemengde successen kennen. Vooral de historische Italiaanse merken kozen ofwel voor een samenwerking met een grotere internationale speler, of gingen door diepe dalen. Bij Bimota kwam de reddende engel in de vorm van Kawasaki Europe dat enerzijds een hoop knowhow en structuur voorziet, maar tegelijkertijd de gekke Italianen wel creatief laat zijn. En er is geen motor waarop dat meer tot uiting komt dan de nieuwe Bimota Tera. Een hoogpoter met 200pk en naafbesturing. Onze man trok op onderzoek.
Tekst: Arno Jaspers
Foto’s: James De Ridder
Wie Bimota zegt, zegt vooral chassisbouwers. Al sinds de jaren 70 waren oprichters Bianchi, Morri en Tamburini (de Bi, Mo en Ta in de merknaam) actief in de racerij en daarvoor gebruikten ze de topmotoren uit Japan. Zo zijn er dus al jarenlang Bimota’s op de markt met Suzuki, Honda of Kawasaki motorblokken en later zouden er vooral nog Yamaha en Ducati motoren bijkomen. Dat racen verliep trouwens niet onsuccesvol, ene zeker Davide Tardozzi – bekend bij de MotoGP fanaten vanuit de Ducati pitbox – maar ook Anthony Gobert behaalde raceoverwinningen op een Bimota.
Exotica
Wat de productiemotoren betreft kon Bimota vooral de aandacht trekken met exotische motoren als hun DB-reeks of de V-Due. Die laatste stond misschien wel symbool voor het merk: een droom van een 500cc tweetakt racer voor de straat die helaas geplaagd zou blijven door technische problemen. Net zoals de V-Due die vooral stof stond te vangen in de werkplaats, kwam Bimota de afgelopen 25 jaar vooral in het nieuws met een reeks faillisementen en financiële malaise…tot Kawasaki Europe in 2019 de touwtjes in handen nam.
Een zet die de Italianen zekerheid biedt, en ons van entertainment voorziet. Want naast een eigen team in het WSBK, heeft Bimota opnieuw vuurwerk in de aanbieding. Kawasaki speelde het slim en begon meteen te werken aan een symbiose van hun meesterwerk – het Supercharged H2 motorblok – met het meesterwerk van Bimota – de Tesi 3D naafbesturing. Met twee exuberante motortechnieken als naafbesturing en supercharging kan je enkel maar bij een hyperexclusief monster uitkomen, en dat is ook exact wat ons staat op te wachten bij Kawa dealer Kockelmann in Spa-Francorchamps op een zonnige nazomerdag.
Te goedkoop!
“Met Maes in Menen, Mertens in Tielt-Winge zijn we bij de enige drie Bimota dealers in België. Maar bon, dit speeltje kost er €41K, dus dan weet je dat we er geen honderden gaan verkopen.” Verdeler Ludo Kockelmann windt er geen doekjes om wanneer we een koffie drinken in zijn showroom: dit is voor de happy few die niet op een paar euro moeten kijken, maar wel waar voor hun geld willen. Het grootste deel van dat bedrag betaalt zich meteen terug in de wow-factor wanneer we de motor zien… en toch ben ik er van overtuigd dat hij eigenlijk té goedkoop is, maar daarover later meer.
Het is pas nadat we onze onderkaak van de grond oprapen dat het doordringt wat een meesterwerk dit eigenlijk is. De combinatie van alu-freeswerk en carbon was zelden zo imposant en ook het ‘supercharger’ carterdekseltje spreekt tot de verbeelding. Ik loop een rondje of drie rond de motor en realiseer me dat ik ook na 15 jaar in de motorsector niet voldoende technisch inzicht heb om het vernuft van deze motor volledig te vatten. Gelukkig moet je geen ingenieur zijn om de sleutels mee te krijgen en op z’n minst even te genieten van de rijkwaliteiten.
Eerst stoppen met kwijlen, dan gas geven
Kawasaki’s superchargers hebben me al meermaals van hun sokken geblazen, maar vanaf de eerste meters wordt het duidelijk dat dit nog wel een paar stappen verder gaat. Die tweehonderd paardjes in het vooronder zijn uiteraard mooi meegenomen, al focus ik liever even op wat deze Bimota tot Bimota maakt. Dan kan je het hebben over exclusieve details zoals de carbon winglets en andere kuipdelen, maar de meeste aandacht gaat vanzelfsprekend naar het frame en die heel aparte voorkant.
Chassis bouwen. Dat zit bij Bimota in de bloedlijn en dat kwam nooit méér tot uiting dan in hun Tesi 3D, de bekendste motor met naafbesturing. Een prototype dat al in 1983 het licht zag en tal van wijzigingen onderging doorheen de jaren. Na een resem van verschillende krachtbronnen, settelden de Italianen tot 2015 voor Ducati motorblokken en dan werd het na het zoveelste faillissement stil. Enkel bij Vyrus, een afgesplitst bedrijf met één van de Bimota ingenieurs bouwde nog verder op het concept, of tenminste tot Kawa zich ermee bemoeide. En het resultaat, de Tera, mag er wezen. Sterker nog, het ding rijdt als een trein en voelt meteen vertrouwder aan dan pakweg BMW’s paralever – als we het dan toch over onconventionele voorvorken moeten hebben.
Over veren, sturen en lastwissels
Het doel van de naafbesturing is kinderlijk eenvoudig uit te leggen: Waar je bij een gewone voorvork de lastwissel bij remmen en acceleratie altijd koppelt aan de vering en het stuurgevoel, wil de Tera die beweging onafhankelijk van elkaar controleren. In de praktijk krijg je daarvoor wat extra gewicht mee, maar vooral extra stabiliteit aan de voorzijde, minder ‘duiken’ van de voorkant onder remdruk en een heel ruime stuuruitslag. Een hoop zaken die je op ieder motor zou willen, al blijft een gewone voorvork natuurlijk wel een stuk simpeler en goedkoper om te bouwen en onderhouden. Op de Tera zien we naast het alu framewerk, de voorbrug en stuurinrichting ook tal van links die leiden naar twee Öhlins schokbrekers achteraan. Eentje dempt de achterbrug, eentje de voorbrug.
Maar voldoende technische rifraf, tijd om dit ding flink aan de oren te trekken en dan is het duidelijk meer Kawasaki dan Bimota. Los van de wow-factor, blijft de Tera net als pakweg een ZH2 of een H2SX een indrukwekkende krachtpatser die enkel smeekt om een setje kleveriger rubber. De Anlas allroadbanden maken het plaatje af voor wie dit kunstwerk in z’n showroom wil parkeren, al zullen kilometervreters snel opteren voor een betere sporttoerband. Want dat is misschien nog de grootste verwezenlijking van Kawasaki: in tegenstelling tot de Bimota’s die gebouwd werden voor een enkele rit richting het museum, circuit of de woonkamer, is deze Tera ook echt een motorfiets waarmee je op weg kan. De afwerking is op niveau en onderhuids schuilt er ook een hoop Kawasaki betrouwbaarheid.
Prijskaartje
Toegegeven, ik had misschien een iets exclusiever TFT-scherm verwacht dan Kawa’s bekende dashboard dat ze op een hoop motoren integreren, al ben ik daardoor ook meteen vertrouwd met de Tera. Wie het puur en alleen voor de rijsensaties doet, beveel ik met plezier een ZH2 of andere Kawasaki Supercharger aan…al zijn dat natuurlijk geen Bimota’s. En in dat opzicht is het prijskaartje van €41.000 niet eens zo zwaar. Want wie deze Tera in huis haalt, kiest voor exclusiviteit. En uiteraard zal je voor tienduizend euro minder ook een full option BMW GS Quadrippel black met alle Starbucks opties in huis kunnen halen. Het enige verschil is dat je die laatste ondertussen op iedere straathoek ziet. Gokje: de afschrijving van de Tera zal iets trager lopen.
De Afrekening
De Bimota Tesi H2 Tera is een apart beest dat uitblinkt qua exclusiviteit. Geen enkele andere hoogpoter kan hieraan tippen, al ligt het prijskaartje dus gevoelig hoger. Maar kijken we naar de écht exclusieve Italiaanse custombouwers à la Vyrus… dan valt de prijs van de Tera gevoelig goedkoper uit. Én bovendien durf ik er geld op zetten dat hij veel beter rijdt dankzij de input van Kawasaki Europe. Schrijf deze Tera dus niet zomaar af als een speeltje voor salonmotards.
