De BMW F 900 R staat al enkele jaren bekend als een doodbrave middenklasser uit het Beierse gamma. Degelijk, netjes afgewerkt en vooral net dat tikkeltje te zwaar en te braaf om de concurrentie écht het vuur aan de schenen te leggen. “Geen probleem”, dachten ze bij Motorsport Mabbe, de dealer uit Wielsbeke. “We zullen eens over de plas kijken hoe ze dat doen in de F 900 R Cup in Engeland…”
Tekst: Arno Jaspers
Foto’s: Jonas Roosens
Zaakvoerder Yonith Mabbe is geen ongekende in het Belgische circuitwereldje en in samenwerking met circuitdag organisator Trackdudes werd het plan opgevat om BMW F 900 R’s op te bouwen volgens de specificaties van de Britse cup, met hulp van Fortis Racing uit de U.K. Lees: het motorblok wordt lichtjes gekieteld met een andere in- en uitlaat, de vering krijgt hoogwaardige K-tech stukken, hier en daar wordt het geheel besprenkeld met koolstofvezel en gefreesd aluminium, et voilà. Het enige wat nog ontbrak was een ezel om plaats te nemen op het nieuw opgebouwde koerspaardje en dan meld ik me graag. Op een zonovergoten Zolder kon ik de gepimpte tweecilinder enkele sessies aan z’n oren trekken en het mag gezegd: dit heeft nog maar weinig te maken met een standaard F 900.
Prijzig is relatief
Dat moét ook, want de twee grootste ingrepen tikken wel even flink aan in je portefeuille. Een volledig instelbare K Tech achterschokbreker en een Arrow race uitlaat kosten een paar duizend euro en dat bedrag tikt nog serieus verder als je de backstepkit, beschermdelen, circuitkuipjes, het andere binnenwerk voor de voorvork en te veel kleine accessoires om op te noemen erbij telt. De F 900 R die je nu al vanaf €8.250 in huis haalt, verdubbelt nog nét niet in prijs als je alle mogelijke cupspullen erop schroeft. Dat klinkt erg duur, al weten racers ook wel dat je dan de real deal in huis haalt voor minder dan de vanafprijs van een S 1000 RR. Maar genoeg gerekend, want ik wil wel eens weten hoe dat ding rijdt.
M’n dag bij de Motorsportschool Zolder startte gewoontegetrouw als instructeur aan het stuur van een S 1000 RR. Geen klein bier, maar je kan moeilijk vatten hoe groot de overstap naar een getunede F 900 R is. Ongeveer de helft minder pk’s en cilinders, al doet dat niets af aan de pret nog vooraleer de eerste meters gereden zijn. Met een simpele druk op de startknop weet Yonith de aandacht van iedereen in de pitbox meteen naar zich toe te trekken. En vermoedelijk ook de aandacht van de jongens van natuur & bosbeheer binnen een straal van 20km…
Oorverdovend leuk
Om maar te zeggen dat de dikke klappen uit de Arrow uitlaat oorverdovend zijn en dat wordt enkel maar beter als we deze pretraket de vrije ruimte geven. Hoewel de gasrespons eigenlijk even soepel is als op de S 1000, is de vermogensafgifte van de 900 compleet anders. Veel bruut koppel onderin, lineair doortrekken tot aan de begrenzer en dan maar leuk ploffen met de up/down quickshifter. Dit is de F 900 R zoals BMW hem ooit had moeten bouwen. Ik krijg zelf flashbacks naar de Husqvarna Nuda, intussen een gegeerde zeldzaamheid, maar ooit een passieproject van dezelfde mensen die de F 800 R bij BMW ontwikkelden.
O zo stabiel
Nuja, ik zal niet te ver afdwalen want naast de furieuze soundtrack en het geoptimaliseerde motorkarakter, is het vooral de vering van de F 900 R die imponeert. Voor deze test kon Yonith nog niet over de aangepaste voorvork beschikken, maar zelfs met alleen de K Tech monoshock achteraan en een goede setup van de standaardvork is het echt genieten. Enkel bij extreme remmanoeuvres voel ik de voorkant geleidelijk aan beginnen dribbelen, al rijdt de kleine Beemer verder op rails. Wie nog nooit de luxe had om met een strakgeveerde racemotor te rijden, weet eigenlijk niet wat hij mist. Zelfs de standaard S 1000 RR is in vergelijking afgeveerd met marshmallows, want de F 900 R stuurt gewoon stukken scherper en biedt meer stabiliteit over de hele lijn.
En dan nu, écht remmen
Verder is het ten volle genieten van de remmen die met stalen remleidingen, een iets bijtender setje remblokken en vooral ook de ABS-delete perfect hun job doen op het Limburgse stop-and-go baantje. Hoewel ABS intussen al jarenlang verplicht op straatmotoren, blijft het voor sportieve rijders op plakkerige banden veelal een elektronisch snufje dat eerder in de weg zit en remwegen verlengt dan wat anders.
Over elektronica gesproken: De F 900 R heeft het gekende BMW TFT-dashboard dat meteen erg vertrouwd aanvoelt en waar je erg vlot door de menu’s kan om instellingen en layouts aan te passen. Op deze motor heb je geen oneindige mappings of settings, het belangrijkste is immers de race-ECU die voorzien werd door Fortis.
Kleine motor, grote smile
Na iets meer rondjes dan aanvankelijk gepland, rij ik de pitlane binnen met een dikke smile op m’n gezicht. Het is duidelijk dat deze kleine racer nog een tikkeltje meer in petto zou hebben met een set slicks ipv de Pirelli Supercorsa’s waar hij nu op stond en ook het K Tech binnenwerk voor de voorvork zal de stabiliteit ten goede komen, al deed dat nu weinig van de fun af. Het valt me vooral op dat de Mabbe-BMW doorheen de dag continu hoofden doet draaien en zelf blijf ik ook keer op keer verwonderd van de kleine racy details die over heel de motor verspreid zitten. Van de uitgefreesde hendelset, tot regulator met z’n koelvinnetjes op de uitlaathouder en van de prachtig afgewerkte R&G valbescherming tot de glooiende achterbrug die hier zo veel beter uit de verf komt dan op de gewone straatmotor.
De Afrekening
Eén ding is zeker: de F 900 R in racetrim laat zien wat de straatlegale versie écht in z’n mars heeft. Je word spontaan boos op alle Euro5+ regeltjes die dit soort motoren stuk voor stuk een muilkorf aandoen en tegelijkertijd is er niets zaliger dan genieten van de motor zoals hoe hij zou moéten zijn. Wie deze racer zelf in actie wil zien, kan altijd terecht bij Motorsport Mabbe, op de events van TrackDudes en met een beetje geluk zien we zelfs enkele wildcardrijders in actie tijdens de BSB-manche op het circuit van Assen eind september. Tot slot kan ik niets anders dan Yonith en Pauline bedanken voor de kans en hun tijd, Denny voor de tip en uiteraard de Motorsportschool Zolder voor de mogelijkheid om dit verslag te maken!
