Tof,… maar veel stof!

Je kan er moeilijk omheen: scramblers zijn hip! Je ziet ze zelden in alledaags woon-werk verkeer, maar je komt ze des te meer op de coolste plaatsen tegen. Een nieuw modeverschijnsel zijn ze echter niet. Het aanpassen van gewone straatfietsen voor gebruik op onverhard terrein vond zijn oorsprong ergens halfweg de vorige eeuw. Het principe is simpel. Sloop alles wat niet nodig is om te rijden, monteer een paar vette noppenbanden, plaats een breed cross-stuur, et voilà: een scrambler!

Tekst: Leo De Rijcke
Foto’s: Yamaha, Ant-Productions

In tegenstelling tot wat we vandaag in de hipster-scène zien, ontstonden deze creaties niet in één of ander schuurtje. Het oorspronkelijke idee kwam van de fabrikanten zelf. Lichte straatmotoren werden verbouwd om te kunnen deelnemen aan de eerste off-road wedstrijden. De naam scrambler zou afkomstig zijn van de Engelse “scrambles”, dit waren betrouwbaarheidsritten op onverhard, voorlopers van de latere enduro-wedstrijden. Met de komst van de echte enduro’s stierf de scrambler een stille dood. Tot een aantal slimme marketeers (eerst bij een motorbouwer uit Hinckley, vervolgens in Bologna…), in navolging van de café-racer explosie, de term “Scrambler” nieuw leven in bliezen.

Stof tot nadenken!

Hoewel de huidige scrambler-scene wordt gedomineerd door de grote Europese motormerken, blijkt uit de perspresentatie dat Yamaha ooit mee aan de wieg heeft gestaan van dit vandaag zo populaire fenomeen. Hoog tijd dus voor de Japanners om ook iets uit hun mouw te schudden.

Geef me een V-twin met veel koppel en ik ben content.

In tegenstelling tot de eerste scramblers, die vooral lichte motoren hadden tot pakweg 500cc, koos Yamaha bewust voor een 942cc. De R&D-afdeling haalde hiervoor hun spreekwoordelijke mosterd bij de eigen ‘Yard-Built’-projecten. Ze leerden dat custombouwers steeds vaker de slijpschijf in de XV950R Bobber zetten om er een coole flat-tracker of scrambler van te maken. Vooral zijn minimalisme bleek de sleutel tot succes te zijn. Het makkelijk handelbare V-twin blok met zijn breed uitgesmeerd koppel en totaal gebrek aan elektronische hulpmiddelen, bood de perfecte basis om op verder te bouwen. Deze SCR950 past dan ook perfect in ‘Faster Sons’-filosofie, al heeft hij wat mij betreft niet hetzelfde exotische charisma als de eerder geteste Yard Built special, namelijk de XSR900 Abarth.

“In functie van dat nieuwe zitje wordt een extra subframe vastgeschroefd op de originele bobber-kader. Daardoor zit je 14(!)cm hoger.”

Om de 950 zijn scrambler-silhouet te geven, zijn de meest opvallende wijzigingen de montage van een lang, vlak zadel en een breed stuur. In functie van dat nieuwe zitje wordt een extra subframe vastgeschroefd op de originele bobber-kader. Daardoor zit je 14 cm hoger. De voetsteunen worden 15 cm meer naar achter en 3 cm hoger geplaatst. In combinatie met het hogere stuur zou dit resulteren in een comfortabele, natuurlijke zithouding met veel bewegingsvrijheid. Daarnaast zou rechtop staan bij het rijden op onverhard, vertrouwd moeten aanvoelen. We zullen zien…

Ondanks zijn verwantschap met de XV950 cruiser, is dit echt iets compleet anders.

De aanpassingen gaan echter verder dan je bij de eerste aanblik zou denken. Naast de klassieke spaakwielen met alu velgen die de gietwielen van de donormotor vervangen, zijn er nog een aantal bijzonderheden die zeker het vernoemen waard zijn. De metalen benzinetank is volledig nieuw en naadloos afgewerkt. Een detail misschien, maar het ziet er geraffineerd uit en staat in schril contrast met de geperste, plaatstalen tank van de basis XV. De opening die achter de tweede cilinder ontstaat door het hoger geplaatste zadel, wordt mooi weggewerkt met stijlvolle, ronde zijpanelen. De originele spatborden worden vervangen door robuuste, gerolde stalen exemplaren. Zelfs de koelvinnen van het motorblok zijn volledig zwart gelakt. Samen met de rubberen bescherming rond de voorvorkpoten draagt het allemaal bij tot een complete, authentieke scrambler-look.

Simpel, maar erg hoogwaardig afgewerkt.

Wanneer ik net voor we vertrekken op een onder het stof zittende, zwarte SCR950 plaats neem, krijg ik het niet meteen warm van binnen. We gaan off-road rijden en ik ben een compleet groentje als het op onverhard aankomt. Maar de scrambler stelt me gerust. In tegenstelling tot zijn rechtstreekse concurrenten voelt de zithouding meteen vertrouwd aan, er is voldoende ruimte in het zadel en ik hoef mijn lange stelten niet al erg op te plooien.

Toch heeft hij moeite om zijn chopperafkomst te verbergen. Komt het door de lichtjes onderuit gezakte voorvork? Of zijn het eerder zijn hoge gewicht en het bescheiden vermogen die hem parten spelen? Ik verwacht dan ook geen flitsend stuurgedrag.

“De overdreven lange hero-blobs moeten eraan geloven als ik de scrambler schurend en schrapend van haarspeld naar haarspeld jaag. Wat een fun!”

Mijn voorgevoel wordt echter meteen teniet gedaan wanneer we na het verlaten van het dorpje de eerste bocht aansnijden. Insturen gaat lekker neutraal en vraagt weinig moeite, maar ik rijd meteen de rechter voetsteun aan de grond. “Oh yes! Dit wordt plezant!” schiet het door mijn hoofd. De volgende paar kilometers probeer ik de stepjes te sparen. Krampachtig beperk ik mijn hellingshoek in iedere bocht, maar ik houd het niet lang uit. Het perfecte Sardeense asfaltlint kronkelt zich als een wulpse verleidster voor me uit en ik kan niet aan haar lokroep weerstaan. De gaskraan gaat open en ik profiteer optimaal van het lekkere koppel. De overdreven lange hero-blobs moeten eraan geloven als ik de scrambler schurend en schrapend van haarspeld naar haarspeld jaag. Wat een fun!

“Bij stevig doorgassen over hobbels en bulten, vraagt hij uiteraard om je aandacht erbij te houden, maar de scrambler geeft geen kik.”

En het wordt nog leuker. Ergens halfweg onze trip slaat onze voorrijder een stoffige landbouwweg in. Wat volgt is moeilijk te verwoorden. We worden langs eindeloos mooie landschappen geloodst en de SCR laat me ten volle genieten. Rechtstaand op de voetsteuntjes, heb ik de volledige controle zonder ooit een moment van onrust te voelen. Bij stevig doorgassen over hobbels en bulten, vraagt hij uiteraard om je aandacht erbij te houden, maar de scrambler geeft geen kik. De vering absorbeert het allemaal glansrijk, zelfs met mijn 90kg in het zadel. Plots kruist een idyllisch riviertje ons pad. We doorwaden het water en vervolgen onze weg. Stof waait rond mijn helm en blijft kleven aan mijn jeans en schoenen die nat werden bij de passage door het water. Ik voel me net een avonturier, absorbeer de omgeving met volle teugen en amuseer me rot!

Terug op het asfalt, nog nagenietend van mijn eerste off-road ervaring, vatten we de terugweg naar het hotel aan. Onze groep valt uit elkaar en ik grijp deze kans om mijn eigen tempo te gaan rijden. Steeds vlotter stuur ik de scrambler de bochten door. Wat nog overbleef van de antennes op de scharnierende voetsteunen, wordt vakkundig weg gevijld. Pas nu valt me op dat de enkele schijfrem het soms moeilijk heeft om de 252 kg zware SCR tijdig gestopt te krijgen. Dubbele schijven in het vooronder hadden misschien geen overbodige luxe geweest, maar verder kan ik de Yamaha op geen enkel foutje betrappen.

De Afrekening

Deze SCR950 heeft me echt verrast. Hij rijdt super en ziet er zoveel cooler uit dan de basis-XV. Door zijn specifieke bouw is hij zowel geschikt voor kleine als grotere rijders. Het lange, vlakke zadel laat je toe om zelf de ideale zitpositie te zoeken zonder daarbij in een bepaalde houding gedwongen te worden. Daarnaast maakt zijn beperkte vermogen dure elektronische hulpmiddelen overbodig. Enkel het verplichte ABS is aanwezig. Op die manier kon de prijs laag gehouden worden, € 9.995,00 in België en € 11.399,00 in Nederland.

Yamaha’s scrambler is een simpele, minimalistische motor. Multi-inzetbaar en makkelijk handelbaar. Hij doet je op een andere manier motorrijden. Niets moet en alles kan. De perfecte motor voor wie op zoek is naar een cruiser, zonder daarbij te moeten vervallen in het klassieke chopper-thema. En van bochten pikken is hij zeker niet vies!

 

Afwerking
De volledig naadloze benzinetank, een klein kunstwerk. Verkrijgbaar in slechts twee kleurstellingen: rood of zwart. In Racing Red krijgt de scrambler metaalkleurige spatborden en een sportieve striping die herinnert aan de XT500 uit de jaren 60. De Yamaha Black versie vond ik cooler, echt volledig zwart, op enkele afdekkapjes van de uitlaat na.

 

 

 

Banden
Bridgestone Trailwing noppenbanden in de maten 19” vooraan en 17” inch achteraan. Ze bieden opvallend veel grip op asfalt en zijn ideaal voor een occasioneel stukje off-road. “Heavy Duty” werd ons gezegd, en dat zijn ze zeker…bestand tegen scherpe stenen, dat heb ik zelf ondervonden!

 

 

 

 

Motorblok
De luchtgekoelde 60 graden SOHC V-twin-motor met 942 cc beschikt over een erg aangename gasaanname. Hoewel dit geen pk-braker is, zit er onderin erg veel koppel waardoor deze scrambler geen slak is op het asfalt, in tegendeel!

 

 

 

Technische fiche

Yamaha SCR950
Motor: 942cc, 4 kl./cil., luchtgekoelde V-twin
Max. vermogen: 54 pk/5.500 o.p.m.
Max. koppel: 79,5 Nm/3.000 o.p.m.
Transmissie: zesbak, ketting
Frame: Dubbel wiegframe
Voorvering: 41 mm telescopische voorvork, niet regelbaar, veerweg 135 mm
Achtervering: stereovering, regelbare veervoorspanning, veerweg 110 mm
Voorrem: 298 mm schijf met 4zuigerremklauw
Achterrem: 298 mm schijf met 2zuigerremklauw
Banden voor/achter: 100/90-19 / 140/80-17
Rijklaar gewicht: 252 kg
Zithoogte: 830 mm
Tankinhoud: 13 l.
Kleuren: Racing Red, Yamaha Black
Prijs België: € 9.995,00
Prijs Nederland: €  € 11.399,00

MaxxTest: Yamaha SCR950
Yamaha is erin geslaagd om een minimalistische cruiser te bouwen, zonder te vervallen in het chopper-thema.
MaXXFACTOR79%
rIJPLEZIER79%
gEBRUIKSGEMAK84%
pRIJSFACTOR75%
wHEELIEMACHINE55%
bOCHTMEISTER62%
Pluspunten
  • Erg mooie afwerking
  • Gebruiksvriendelijk, koppelkrachtig karakter
  • Ruime zithouding
Minpunten
  • Meer remkracht vooraan mocht wel
  • Lichtjes onderuitgezakte voorvork verraad chopper-afkomst
  • Met 252kg is het een stevige loebas
72%Maxxscore

About The Author

Zaakvoerder en hoofdredacteur van MaxxMoto.

Related Posts