Karaoke, Whiskey en Speed

Japanners zijn rare jongens. Dat leerde ik al op jonge leeftijd toen mijn vader werkte voor de sushi-etende, sake-drinkende Oosterlingen van het Sumitomo Warehouse in Antwerpen. “Ze laten nooit het achterste van hun tong zien, slepen de hele dag met hun voeten, en werken de klok rond in de hoop op een schouderklopje van de grote baas.” Wat ik pas later leerde is dat de Jappen ook als geen ander de doordeweekse plichtsbewustheid van zich af kunnen feesten…


Tekst: Arno Jaspers
Fotografie: Ulla Serra, Double Red

Whiskey en karaoke zijn de traditionele ingrediënten voor zo’n avondje Oosterse losbandigheid en het zou me niets verbazen moesten die twee ook gezorgd hebben voor de inspiratie van Kawasaki’s originele ’72 Z900. De recordbrekende 900cc viercilinder werd een legende en anno 2017 krijgt hij opvolging in de gedaante van een gloednieuwe Z900. Let wel: de whiskey en karaoke werden ondertussen aangevuld met het nodige witte poeder.

“Waar de Z900 in 1973 nog voor ophef zorgde met z’n 81 pk en 73,5 Nm koppel is de nieuwe Zed met 125 pk en 98,6 Nm niet meer dan een ‘middenklasser’. Of dat wil Kawasaki’s marketing team ons alvast doen geloven.”

Reclame voor de originele Z900, uit de tijd dat sex nog veilig was en motorrijden gevaarlijk.

Robotica, Superbikes en Hentai

Wat ik daarmee wil zeggen is dat het in onze aard zit om grenzen te verleggen. Nergens weten ze dat beter dan in Japan, de geboorteplaats van robotica, superbikes en hentai. Waar de Z900 in 1973 nog voor ophef zorgde met z’n 81 pk en 73,5 Nm koppel is de nieuwe Zed met 125 pk en 98,6 Nm niet meer dan een ‘middenklasser’. Of dat wil Kawasaki’s marketing team ons alvast doen geloven. Aan het begin van deze test stel ik me voornamelijk de vraag of het oprakelen van de naam Z900 geen heiligschennis is? Kan de nieuwe Zed de geschiftheid van zijn grootvader evenaren? Daarbij komt nog dat voorouder Zed misschien wel de minst belangrijke concurrent is. Wie de verkoopcijfers van zowel de Kawasaki Z800 en Z1000 kent, weet dat de Z900 zal moeten presteren. Om nog niet te beginnen over de andere spelers zoals de recent gelanceerde Suzuki GSX-S 750, of aartsrivaal Yamaha MT-09.

Daar zijn ze weer met hun ‘Sugomi’…

Na de Z900 een week vanop afstand bekeken te hebben op het Salon van Brussel, mag ik eindelijk aan de slag in de buurt van Almeria. De Zed’s staan netjes opgelijnd voor het hotel, het zonnetje schijnt en de eerste indruk is dik ok. De styling is zoals bij alle moderne Kawa nakedbikes gebaseerd op de zogenaamde ‘Sugomi’-principes, een combinatie van agressie en elegantie. Het interesseert je ongetwijfeld niet wat ik persoonlijk van deze vormgeving vind, al moet het me wel van het hart dat de afwerking van hoog niveau is. Van de Z-vorm van het achterlicht, tot het strakke voorspatbordje en de mooie digitale tellerpartij. Het enige detail waar ik me aan stoor is dat de kleur van de groene stickers op deze ‘Pearl Mystic Grey’-uitvoering niet helemaal overeenkomt met het groen van het buizenframe. Dat de Jappen opteerden voor een plastic framebescherming die doet denken aan een twinspar-frame is ook nogal raar, al kan het zeker door de beugel.

 

“Buiten het Euro-verplichte ABS, vind je op de Zed geen tractiecontrole, rijmodi of instelbare schietstoelfunctie.”

Geen elektronica betekent weinig overbodige info op het dashboard. (En geen tijdverspilling om alles uit te schakelen…)

Interessanter dan deze stilistische modeverschijnseltjes, vind ik dat Kawasaki ervoor opteert om deze Z900 te vrijwaren van elektronische rijhulpjes. Buiten het Euro-verplichte ABS, vind je op de Zed geen tractiecontrole, rijmodi of instelbare schietstoelfunctie. Het is dus back to basics, maar gelukkig beschikken de meeste motorjournalisten over een goed getrainde rechterpols. Tel er nog bij dat de Kawa ondanks z’n nieuwe, lichte buizenframe toch nog 210 rijklare kilo’s op de weegschaal zet en je begrijpt dat ik ietwat skeptisch aan deze test begin.

Alle Sugomi marketing-crap terzijde, blijft dit een übervet ding.

Na de gebruikelijke ‘no wheelies, no stoppies, no burn-outs’-blabla, valt de voorrijder vanaf de eerste kilometers elke apex aan als een kamikazepiloot en op wat glad asfalt na, verloopt alles gesmeerd. Het adrenalinepeil zit goed en dat zou voor de rest van de dag niet veranderen. Eens de Dunlop Sportmaxx D214’s goed opgewarmd zijn, geeft de Z900 veel vertrouwen en in lange doordraaiers is hij niet van zijn lijn af te krijgen. Tel er een hyperprecieze versnellingsbak en een erg licht koppelingshendel bij, en je hebt de basis voor wat ouderwets rijplezier. Minder oubollig is het 948cc motorblok dat gebouwd werd op basis van het Z1000 blok. Een dikke rush boven de 7.000 toeren, voldoende smeuïg koppel onderin en een soundtrack waarbij Metallica verbleekt tot een boysband met een depressieve stylist. Tijdens de perspresentatie pronkte de PR-manager al met de ‘engineered intake-sound’ en daar blijkt geen woord van gelogen.

Doe mij toch maar een ‘Lime Green’. (Klik voor Hi-Res)

Ondanks zijn gebrek aan elektronica en toch nog een paar kilo’s overgewicht tegenover de concurrentie, blijkt de Kawa een veelzijdige topper. Dankzij de souplesse van de motor en de bak kan je erg rustig in lage toeren rondcruisen om vervolgens zonder horten of stoten naar de maniakale rush bovenin te trekken. En opdat je rustig op de snelweg zou kunnen bollen, voorzag Kawa een overdrive zesde versnelling zodat je niet constant in hoge toeren moet rijden. Een breed stuur dat goed in de hand ligt, een zithoogte van 795 mm en een ruime stuuruitslag zijn nog zo’n aantal dingetjes die ervoor zorgen dat deze Z meer is dan enkel maar een kanon om je af te reageren op zondagvoormiddag. De afleesbaarheid van het dashboard zou misschien wel beter kunnen – met name de toerenteller is vooral mooi, maar weinig praktisch. Tot zover het praktische aspect, tijd om nog wat gas te geven.

Omdat de basiselementen goed zitten (gasrespons, koppeling, mechanische grip) is er niet echt een nood aan elektronica.

Op de Spaanse slingerweggetjes komt de Z900 goed uit de verf, met name dankzij de hard bijtende Nissins vooraan en een erg goed doseerbare achterrem. Het stuurkarakter is niet van het lichtste op de markt, maar wel enorm precies en nooit onvoorspelbaar. Zo sensationeel als het motorblok is, zo steriel snijdt deze Kawa bocht na bocht aan. Enkel in de krapste haarspeldbochten is het soms wat zwaarder sturen over het balhoofd, al stoort het me niet. De standaard setup van de vering volstaat ruim om zowel snel als comfortabel te rijden. Dat ondervind ik zeker in de namiddag als we op een erg hobbelig stuk asfalt verzeild raken. De schokdempers vreten de oneffenheden in de weg probleemloos op en dankzij een ruime zithouding en een goed gepolsterd zadel blijft ook daar het tempo erg hoog.

De Z900 is geen speelvogel pur sang, al kan een wheelietje er nu en dan zeker vanaf.

Eens we opnieuw Spaans circuitasfalt vinden, gaat het hek compleet van de dam en met een topsnelheid van rond de 240 op de digitale kilometerteller is het lekker uitwaaien. Wie op windbescherming van de koplamp hoopte is aan het verkeerde adres, gelukkig zit je wel beschermd tegen de elementen zodra je voorwiel het luchtruim verkiest. Kortom: good old fun, zoals ik me enkel maar kan inbeelden dat het ook op de Z900 in 1973 was. Of het volstaat om een Street Triple 765 of een MT-09 voor te blijven is voer voor een vergelijkingstest later dit jaar, al heeft de Kawa zeker al één voordeel dat je leest in de afrekening.

Let ook op de Sugomi-stijl van de uitlaatcollector.

De Afrekening

De volgende keer dat je verzeild raakt in een karaokebar, al dan niet onder invloed van de nodige genotsmiddelen, neem dan zeker je ideeënboekje mee. Wie weet bedenk je wel de opvolger voor deze Z900 die uitblinkt dankzij zijn rauwe kracht en eenvoudige, maar steengoede concept. Geen onnodig elektronica gezever en in ruil krijg je er een laag prijskaartje voor terug. De Z900 moet in België slechts 8.999 euro kosten, in Nederland wordt dat 9.999 euro. Geen geld voor een oneindige voorraad adrenalineshots als je het mij vraagt.

 

(Klik om te vergroten.)

Motorblok

Het 948cc motorblok is een viercilinder naar mijn hart. Het koppel zit beduidend lager dan bij de meeste vierpitters en toch is er vanaf de 7 op de toerenteller nog veel extra power te rapen. Een goede gasrespons, lichte koppeling en feilloze versnellingsbak maken het plaatje af.

 

 

 

 

(Klik om te vergroten.)

Frame en vering

Hét showelement par excellence van de Z900 is zijn buizenframe dat vreemd genoeg voor een deel gemaskeerd wordt door plastic. Het geheel weegt amper 13,5 kg en ook de achterbrug zet slechts 3,9 kg op de teller. De vering is zowel vooraan als achteraan instelbaar qua veervoorspanning en uitgaande demping. Vooraan zien we een 41mm USD, achteraan een excentrische, horizontale back link demper.

 

 

 

(Klik om te vergroten.)

Remmen en wielen

Nissin voorzag een stel vierzuigerremklauwen die -naar goede gewoonte bij Kawa -in bloembladschijven met 310 mm diameter bijten. Achteraan zit een tweezuigerremklauw die een 250 mm schijf tot stilstand moet brengen. De nieuwste Zed staat op een set alu 5-spaaks velgen die omschoeid zijn met Dunlop Sportmaxx D214 rubber.

 

 

 

 

Technische fiche
Kawasaki Z900

Motor: 948cc, 4 kl./cil., vloeistofgekoelde 4-in-lijn
Max. vermogen: 
125 pk/9.500 o.p.m.
Max. koppel:
 98,6 Nm/7.700 o.p.m.
Transmissie:
 zesbak, ketting
Frame:
 Stalen buizenframe
Voorvering:
 41 mm conventionele voorvork, regelbare veervoorspanning en uitgaande demping, veerweg 120 mm
Achtervering: 
monoshock, regelbare veervoorspanning en uitgaande demping, veerweg 140 mm
Voorrem:
 310 mm schijven met 4zuigerremklauwen
Achterrem:
 250 mm schijf met 1zuigerremklauw
Banden voor/achter: 
120/70-17 / 180/55-17 
Rijklaargewicht:
 210 kg
Zithoogte:
 795 mm
Tankinhoud:
 17 l.
Kleuren:
 Pearl Mystic Grey, Metallic Spark Black, Lime Green
Prijs België: 
€ 8.999,00
Prijs Nederland: 
€ 9.999,00

MaxxTest: Kawasaki Z900
De Z900 is een nakedbike zonder franjes voor mannen met haar op hun tanden. Geen elektronica = Geen probleem.
MAXXFACTOR88%
RIJPLEZIER92%
GEBRUIKSGEMAK81%
PRIJSFACTOR80%
WHEELIEMACHINE86%
BOCHTMEISTER79%
Pluspunten
  • Heerlijke viercilinder
  • Geen overbodige elektronica
  • Mooi prijskaartje
Minpunten
  • Je moet van de Sugomi-looks houden
  • Afleesbaarheid dashboard
  • Niet de lichtste of lichtst-sturende motorfiets
84%MaxxScore

About The Author

Zaakvoerder en hoofdredacteur van MaxxMoto.

Related Posts