Sinds midden april ben ik samen met een Ducati Scrambler Icon. ‘Die van ons’ toonde zich meteen een temperamentvolle Italiaanse schone, maar na de passionele wittebroodsweken evolueerde we al snel – van mijn kant alvast ongewenst – naar een LAT-relatie. Om het soapgehalte nog wat te verhogen, komt nu ook haar zus Full Throttle zich moeien met onze relatieproblematiek…

Ducati Scrambler Full Throttle (9 van 9)

Tekst: Renaud Amand
Foto’s: Peter Naessens

Italiaanse vrouwen zijn door de band genomen mooi, passioneel en verbaal sterk. Maar daarnaast hebben ze ook een heel nauwe familiale band. Wil je met een Italiaanse uitgaan, dan moet je eerst gaan eten bij de familie en daar de goedkeuring krijgen. Volg je dit traject niet, dan riskeer je wakker te worden naast een afgesneden paardenhoofd. Zelfs al ben je officieel samenwonend, dan nog moet je beseffen dat de familie altijd op de eerste plaats zal komen. Mijn Scrambler Icon maakt deel uit van de Ducati North Europe clan, een gezellige, goedlachse bende die me meteen lijkt te hebben geaccepteerd in hun kleine, maar hechte groepje. Heerlijke Espresso ook trouwens. Jaja, we liepen op wolkjes die eerste paar weken, zelfs al had ze haar kleine kantjes. Daar had ik me aan verwacht, maar lang bleef het sprookje niet duren…

Investeren in jezelf

Telefoontje van de pater familias: “Is het OK dat Icon even komt herbronnen in de casa familia? We hebben wat opgevangen over jullie kleine issues en ze wil graag aan haarzelf werken. Bekijk het als een wellnesskuur en wat me time, waarna ze helemaal opgesmukt met accessoires weer bij je terugkomt.” Kijk, als iemand wil investeren in zichzelf en daarvoor wat tijd vraagt, dan ben je in mijn ogen een lul wanneer je daar als partner protest tegen aantekent. Zodus stem ik hiermee in en na een welverdiende poetsbeurt zet ik haar af bij nonkel Ducati Antwerpen die geen flauw idee heeft wanneer ze zal terugkomen. Ik ben geen controle freak dus ik wacht. Een dag. Twee dagen. Dagen worden een week, dus bel ik uit nieuwsgierigheid en met een vleugje ongerustheid even naar de pater familias. “Jaaah, gaat goed met haar joh. Ze heeft al wat leuke tripje gehad met vriendjes van concurrerende media, maar die wellnesskuur staat binnenkort in haar agenda. Na Fly Low kan je haar opnieuw meenemen naar huis.” Klik, tuuut. Fly Low? Dat was toen nog een dikke maand…

“Daar was ze dan, luid het centrum van de aandacht, volledig uit de bol aan het gaan. Maar niet met mij…”

En toen was er Fly Low III, het door MaxxMoto ondersteunde, populaire motorevenement in Brugge. Na elkaar meer dan een maand  niet gezien te hebben, zouden we herenigd worden. Tussen de vele Ducati Scramblers en druk met mijn eigen werkzaamheden had ik ze zelfs niet zien arriveren. Ik merkte ze pas op toen er plots gejoel ontstond op de parking en er voor de eerste keer die dag een dikke wolk witte rook opsteeg uit de burn out container. Daar was ze dan, luid het centrum van de aandacht, volledig uit de bol aan het gaan. Niet met mij, maar met een familielid. Moet kunnen op een feestje, maar een paar uur later hetzelfde scenario zich herhaalt, begint het toch wat op losbandig gedrag te lijken.

Losbandig gedrag op Fly Low… met een ander.

Losbandig gedrag op Fly Low… met een ander.

Twee keer gebeurde er iets in de burn out pit, twee keer was ze erbij betrokken. “Zijn we dan eens weg?” Nog steeds volledig standaard, maar met een tot het lijnwaad opgesmoorde achterband hangt ze ongewassen en half van de kaart op de zijstandaard. Wellness my ass. Sorry, maar in deze staat geraken we zelfs niet veilig thuis. De rest van de Ducati familie is het met me eens en begrijpt ook mijn frustraties over de afwezigheid van mijn partner. Gelukkig is er een reddende engel. De zus van ‘die van ons’ met wie ik nog niet nader had kennis gemaakt. Ze luistert naar de naam ‘Full Throttle’, geeft me graag een lift naar huis en zoekt nog onderdak voor een week of twee.

Trainingspak

Wanneer je een naam als ‘Full Throttle’ hoort, dan verwacht je sportiviteit en snelheid. Toch blijkt de zus van die van ons vooral sportief zoals een twaalfde man dat is: houdt van sport, maar wel passief. De ‘Full Throttle’ heeft dus geen extra paardjes, noch opgewaardeerde remmen of vering. Maar daar waar de Icon in casual stadskledij door het leven gaat, doet de Full Throttle dat in zwart trainingspak met gele sportstreep. Het kontje werd ingekort, het zadel anders en voorzien van gele nummerborden, het voorspatbord is kleiner en er zit een dubbele, voor straatgebruik gehomologeerde Termignoni einddemper op.

Een trainingspak zit ook lekker wanneer je geen topsporter bent.

De belangrijkste wijziging is echter het stuur. Dat staat namelijk heel wat lager dan dat van de Icon en dat bevordert de ergonomie enorm. Je zit niet langer onderuitgezakt met de handen onnatuurlijk hoog, maar je wordt getrakteerd op een nog steeds erg breed stuur dat nu wel staat waar je het blindelings verwacht. Meer nog dan op de Icon valt het op wat voor een klein motortje de Scrambler wel is, al voelt hij tegelijkertijd ook minder benepen aan omdat de houding van boven- en onderlichaam meer op elkaar lijken afgestemd. Voor lijf en leden is de Full Throttle alvast de betere Scrambler, zeker wanneer je eens sporadisch de snelweg opdraait.

Stoeien

Daar waar snelweggebruik op de Icon ronduit niet te pruimen is, kan je het aan boord van de Full Throttle wel acceptabel volhouden aan een legale 120 km/u. Een kilometervreter zal het uiteraard nooit worden, want naast een gebrek aan windbescherming heeft hij slechts 13,5 liter aan boord, maar de aanloop richting Ardennen is iets waar ik met de Icon liever niet aan zou beginnen, terwijl je in het gezelschap van de Full Throttle toch al snel bestemmingen buiten de provincie overweegt. Zo neem ik haar mee naar ons favoriete stuurbaantje voor een gezellige stoeipartij van de soort dat ik met de Icon nog niet heb gehad.

Stuurt licht en geeft vertrouwen. Tot rechts de uitlaat raakt.

Stuurt licht en geeft vertrouwen. Tot rechts de uitlaat raakt.

Zolang je geen topprestaties verwacht, is het leuk sturen met de Scrambler FT. Net als de Icon stuurt hij lekker licht met veel vertrouwen en staat hij strak – eerder dan comfortabel – afgeveerd. Tijdens het stuurwerk is het enkel in rechter bochten schrikken wanneer blijkt dat de uitlaat als eerste de grond raakt, maar los daarvan is het leuk spelen. De remmen bijten fors genoeg met een duidelijk gevoel, het blok heeft net voldoende kracht om niet te ontgoochelen. Misschien zit de nog steeds iets te abrupte gasreactie er ook voor iets tussen dat ik niet smacht naar meer paarden, want ook al reageert hij iets voorspelbaarder dan de Icon, loepzuiver presteert de injectie zeker niet.

Limieten

Wil je genieten, dan respecteer je de Scrambler zijn limieten. Een sportief toeristisch tempo kan hij met plezier aan, maar stap je er met eendelig leder en een mes tussen de tanden op, dan heb je niet de juiste ingesteldheid. Ga je er volgas tegenaan, dan wordt de versnellingsbak wat hakerig, de grondspeling beperkt en het stuur te breed om buitenboord te gaan hangen. Sportieve Ducatisti die altijd en overal ‘Full Throttle’ willen gaan, passen dus beter voor deze Scrambler ten voordele van een Monster 1200 of Panigale. Maar wie gecharmeerd is door het hele hippe gedoe met geruite hemden, kunstgras en getrimde baarden (of gewoon een simpele, laagdrempelige, fraai uitziende motor zoekt voor korte ritjes) die kiest wat mij betreft met de Full Throttle voor de meest veelzijdige van de Scrambler familie, al is een lager stuur op een Icon, Urban of Classic monteren uiteraard een valabel alternatief.

De stoeipartij met haar zus viel bij 'die van ons' niet in goede aarde.

De stoeipartij met haar zus viel bij ‘die van ons’ niet in goede aarde.

Ik ben niet in zwijm gevallen voor de Full Throttle, maar het was wel een tof uitje waarbij ze ook te vinden blijkt voor een grapje. Een coole burn out foto die we Instagrammen naar haar zus bijvoorbeeld? Dolle pret! De reactie erop was dan weer iets minder; tot eind juni komt miss Icon niet terug. Te druk met haar eigen stoeipartijtjes met nog wat andere journalisten en een uitje met de familie naar Wheels & Waves. ‘No Creative Guys allowed,’ aldus het tekstbericht zonder X’jes. Ach, misschien heb ik het wel zelf gezocht… Al hoop ik stiekem dat ze bij terugkomst wat meer op haar zus lijkt.

Technische fiche
Ducati Scrambler Full Throttle
Motor: 803cc, 2 kl./cil., luchtgekoelde 90° L2
Max. vermogen:
75 pk/8.250 o.p.m.
Max. koppel:
68 Nm/5.750 o.p.m.
Transmissie:
zesbak, ketting
Frame:
stalen trellisframe
Voorvering:
41 mm UPSD, niet regelbaar, veerweg 150 mm
Achtervering:
monoshock, veervoorspanning regelbaar, veerweg 150 mm
Voorrem:
330 mm schijf met radiale 4zuigerremklauw, ABS
Achterrem:
245 mm schijf met 1zuigerremklauw, ABS
Banden voor/achter:
110/80-18 / 180/55-17
Rijklaargewicht:
186 kg
Zithoogte:
790 mm
Tankinhoud:
            13,5 l.
Kleuren:
matzwart met gele streep
Prijs België:
€ 10.490,00
Prijs Nederland:
€ 11.390,00

Meer lezen over ‘die van ons’?
– DIE VAN ONS: YAMAHA XSR 700
– DIE VAN ONS: DUCATI SCRAMBLER ICON
DIE VAN ONS: KAWASAKI W800 SE

DIE VAN ONS HAAR ZUS: Ducati Scrambler Full Throttle
De meest ergonomisch verantwoorde der Scramblers, maar houdt vooral van passief sporten.
MaxxFactor72%
Rijplezier70%
Gebruiksgemak62%
Prijsfactor61%
Wheeliemachine61%
Bochtmeister81%
Pluspunten
  • Sportieve lijn
  • Lage opstapdrempel
  • Ergonomischer dan Icon
Minpunten
  • Rukkerige gasreactie
  • Beperkte beenruimte
  • Geen mechanische surplus tov Icon
68%MaxxScore

About The Author

Redacteur

Related Posts